مسئله‌ی تولید بنابراین مسئله‌ی مهمّی است و به همین جهت امسال هم روی مسئله‌ی تولید تکیه میکنم و توقّع دارم، انتظار دارم که ان‌شاءالله یک جهشی در کار تولید اتّفاق بیفتد امسال، و بِجد اعتقاد دارم که این جهش بدون مشارکت مردم و بدون حضور مردم اتّفاق نخواهد افتاد. اگر ما بخواهیم جهش تولید داشته باشیم، بایستی اقتصاد را مردمی کنیم، باید پای مردم را به عرصه‌ی تولید به نحو محسوسی باز کنیم، موانع حضور مردم را برطرف کنیم. در بخش مردمی ظرفیّت‌های بزرگی وجود دارد که من ان‌شاءالله توضیح خواهم داد در این باره و این ظرفیّتها بایستی فعّال بشود، باید از آنها به نفع کشور و به نفع مردم استفاده بشود».

برای مردمی کردن صنعت سینما و باز کردن پای مردم به این صنعت به شکلی که جهش تولید ایجاد شود لازم است اقتصاد سینما و زیرساخت‌های مالی آن به گونه‌ای تعریف شود که سرمایه‌های مردم در آن بزرگترین نقش‌ها را ایفاء کند نه کوچکترین نقش‌ها را.

با گذشت ۴۶ سال از پیروزی انقلاب و تاکید‌های مکرر و پیاپی مسئولان جمهوری اسلامی ایران مبنی بر مردمی کردن اقتصاد و خصوصی کردن آن همچنان شاهد این واقعیت تلخ هستیم که بزرگترین کمپانی فیلمسازی ایران بنیاد سینمایی فارابی است که بودجه آن توسط دولت تامین می‌شود.

1) در بسیاری از کشورهای توسعه یافته بسیاری از ورزش ها برای عموم مردم رایگان است. مثلا باشگاه بدنسازی هم رایگان وجود دارد هم حرفه ای. استخر، تنیس، والیبال و..... هم رایگان وجود دارد و هم حرفه ای. این رایگان بودن تصادفی نیست، از سر ترحم هم نیست، گدا پروری هم نیست؛ نشستند حساب کردند و دیدند نگهداری از یک بیمار که زخم بستر دارد ده برابر ایجاد یک استخر است یا مراقبت از یک فردی که پوکی استخوان دارد ده برابر ایجاد یک باشگاه بدنسازی هزینه دارد و..... نشستند حساب کردند و دیدند هر چه شهروندان بیشتر ورزش کنند و سالم تر باشند کمتر به بیمارستان مراجعه می کنند، کمتر پوکی استخوان می گیرند، کمتر افسرده می شوند، کمتر ناراحتی قلبی می گیرند، کمتر سکته می کنند، کمتر خودکشی می کنند و ...

*

2) بیش از ده مرتبه یا بیشتر از اداره تربیت بدنی خواسته شده است یک ورزشکار استخدام کند تا هر روز مثلا ساعت هشت صبح تا ده صبح یا ده صبح تا دوازده در جنگل یا پارک سرچشمه نرمش بدهد. با یک نفر شروع کند و انشاء الله بشوند 5000 یا ده هزار نفر. سالی پنجاه میلیون یا صد میلیون بدهند به یک یا دو نفر تا هر روز این کار را انجام دهند؛ تا الان که انجام نشده است. انشاء الله شما انجام دهید. تقریبا در تمام پارک های تهران این کار انجام می شود.

*

3) هزینه استخر فتح المبین با نگهداری و تعمیرات و چهار نفرغریق نجات می شود سالی دو میلیارد یا سه میلیارد. بیشتر نخواهد شد. این هزینه را شورای شهر و شهرداری پرداخت کند تا مردم بتوانند رایگان از استخر استفاده کنند. سن جمعیت ایران رو به پیری است و بیماری های مانند دیسک کمر و آرتروز پیش روی ما است. جمعیت میانسال و سالمند اگر «زمین گیر» شود باید صد برابر در بیمارستان هزینه کنید.

*

4) در صورت امکان در پارک ها و نقاط مختلف شهر زمین های ورزشی؛ تنیس، بدمینتون، والیبال و غیره درست کنید؛ پاتوق های ورزشی رایگان درست کنید. برای ساخت یک زمین والیبال یک خط کشی روی آسفالت لازم است، دو لوله آهنی برای تور و یک تور فلزی که در اثر گذر زمان آسیب نبیند. تقریبا در تمام پارک های تهران این زمین های ورزشی دیده می شود.

*

5) بر اساس آمار منتشر شده از آخرین مطالعه کشوری در سال ۱۴۰۰، برآورد تعداد کل بیماران دیابتی در جمعیت بالای ۲۵ سال در ایران بیش از ۷ میلیون نفر و در همان سال شیوع دیابت نیز بیش از ۱۴ درصد (متوسط قند خون در جمعیت ذکر شده ۱۰۵.۵۱ میلیگرم در دسی لیتر بوده است) برآورد شد که سهم زنان ۱۴.۷۱ درصد و سهم مردان ۱۳.۴۴ درصد بوده است. همچنین شیوع پیش دیابت در همین جمعیت، ۲۴.۷۹ درصد بوده است که سهم زنان ۲۳.۵۴ درصد و سهم مردان ۲۶.۳۵ درصد بوده است. دیابت و عوارض آن یکی از علل اصلی مرگ زود هنگام در اکثر کشورها معرفی می‌شود و در این میان عوارض قلبی_عروقی یکی از علل اصلی مرگ در مبتلایان به دیابت است و در برخی از کشورها مسئول بیش از نیمی از مرگ‌ها است.

*

6)دکتر سودا محرم‌زاده - متخصص فیزیولوژی ورزش کلینیک دیابت پژوهشگاه رویان: تمام راهنماهای کنترل و درمان دیابت (diabetes guidelines) در سطح دنیا تأکید می‌کنند که برنامه ورزشی بیماران دیابتی باید حداقل شامل ۱۵۰ دقیقه فعالیت ورزشی هوازی مانند پیاده‌روی و شناکردن باشد و همچنین به منظور افزایش قدرت و حجم بافت عضلانی خود می‌یایست دو جلسه غیرمتوالی در هفته تمرینات مقاومتی انجام دهند.

وی با بیان اینکه تمام فعالیت‌های ورزشی منجر به افزایش عضله نمی‌شوند، تاکید کرد: هر فعالیتی که سبب افزایش سوخت‌وساز بدن شود برای دیابتی‌ها حداکثر فایده را به همراه نخواهد داشت. برای مثال این احتمال وجود دارد که طبقات یک ساختمان چهار طبقه را هر روز طی کنیم؛ اگرچه تعداد ضربان قلب افزایش می‌یابد اما این موضوع به معنای ورزش‌کردن نیست و نمی‌تواند تمام فواید ورزش‌کردن را برای بدن تامین‌ کند. اگرچه پیاده‌روی از مزایای فراوانی برخوردار است اما نمی‌تواند جایگزین یک برنامه خوب ورزشی شود. زیرا پیاده‌روی به افزایش بافت عضلانی منجر نمی‌شود.