پارچه‌های ابریشمی در دورۀ آل ‌بویه، منسوجات به کالای پرارزشی در ایران تبدیل شدند. بر اساس مدارک مکتوب و یافته‌های باستان‌شناسی، در دورۀ آل ‌بویه پارچه‌هایی از جنس ابریشم و مزین به نقوش حیوانی، گیاهی و یا کتیبۀ کوفی، بافته می‌شده است. یکی از نکات مهم این پارچه‌های مزین به نقش و کتیبه، کاربری آنها بوده که به عنوان کفن از آنها استفاده می‌شده است. با توجه به کارکرد پارچه‌ها به عنوان کفن و محتوای کتیبه‌های بافته شده، این سوال مطرح است که فرهنگ آل ‌بویه چه تأثیری در چگونگی این هنر داشته است؟ هدف از این پژوهش بررسی سوگیری فرهنگی در زمینۀ پارچه‌های ابریشمی کتیبه‌دار در عصر آل‌بویه است. محوریت مقالۀ حاضر بر مبنای خوانش کتیبه‌های 26 پارچۀ ابریشمی است . این منسوجات، نگاه دوگانه‌ای دارند؛ از یک سو نقش پارچه‌ها برگرفته از نقوش اسطوره‌ای ایران باستان بوده و از سوی دیگر، نگرش دینی آل ‌بویه سبب بهره‌گیری از کتیبه‌های اسلامی در پارچه‌ها شده است.

لباس شاهان آل بویه:

شاهان آلبویه معموال قبایی جلوباز با آستینهای کوتاه و تا باالی آرنج می پوشیدند که البته آستینهای پیراهنی که در زیر قبا میپوشیدند از زیر آستین قبا میگذشت و تا مچ دستها را می پوشاند.این قبا کوتاه، و تا حدود زانوان بود...البته گاهی نیز همچون اعراب دراعه میپوشیدند. دراعه جامهای سراسری از جنس پنبه بود و هم چون جبهای دراز و جلوباز بود که باالی آن گشاد و فراخ بود.

لباس خلفا آل بویه:

خفتان جامهای ویژهی خلفا بود که آن را بیشتر در تنیس مصر تهیه میکردند و نیاز به بریدن و دوختن نداشت زیرا آن را به صورت جامهای یکدست میبافتند. این جامه که کوتاه و تا حد ناف یا کمر میرسید)البته نوع بلند آن نیز به همان شیوه بافته میشد که بلندی آن تا حدود زانوان بود(، آستین نداشت و یا اینکه آستینهایی بسیار کوتاه و چسبیده به سر 7 شانهها داشت و جنس آن از پارچهی نازک ابریشمی)قصب بود.

کلاه خمره ای آل بویه:

در زمان آلبویه نوعی کاله خمره ای شکل به کار می رفت که دنیّه نام داشت و کاله ویژه قضات بود.این کاله در برخی از موارد مانند باشلق تکه های اضافی داشت ولی برای پوشاندن گوشی نبود.

لباس زنان آل بویه:

مدارک موجود در خصوص پوشاک زنان در سدههای سوم و چهارم هجری بسیار کمیاب است، اما از روی همین منابع ناچیز شباهتهای زیاد آن را با پوشاک مردان میتوان دید، از جمله خفتان های ضخیم و کمردار با آستینهای تنگ و تنپوشهای زیرین ساده.)( پیراهن)تونیک(که این پیراهن ها جلو بسته یا جلوباز)تا قرن هشتم( با یقهی گرد و آستین های بلند و چسبان بود و گاهی بلندی آن تا زیر زانو میرسید.. قبا)جبه(یا روپوش، پیراهن بلندی بود که بر روی پیراهن کوتاه )تونیک( پوشیده میشد.قباها جلوباز بودند و بر روی آنها در محل کمر، شالی میبستند که نسبتا دراز بود با حاشیه ای تزیینی،نقوش تزیینی در حاشیهی قباها نیز وجود داشت که با حاشیه یا پیچ های تزیینی بناهای این دوره قابل مقایسه است.

و فهرست شاهان آل بویه را در مناطق مختلف می توانید مشاهده کنید:

دیالمهٔ فارس:

۱- عمادالدوله ابوالحسن علی بن بابویه (۳۲۰–۳۳۸)

۲- عضدالدوله و تاج المله ابوشجاع پناه خسرو (۳۳۸–۳۷۲)

۳- شرف الدوله ابوالفوارس شیرذیل (۳۷۲–۳۷۹)

۴- صمصام الدوله ابوکالیجار مرزبان (۳۷۹–۳۸۸)

۵- بهاءالدوله ابونصر (۳۸۸–۴۰۳)

۶- سلطان الدوله ابوشجاع (۴۰۳–۴۱۵)

۷- عمادالدوله ابوکالیجار مرزبان (۴۱۵–۴۴۰)

۸- ملک رحیم ابونصر خسروفیروز (۴۴۰–۴۴۷)

دیالمهٔ عراق و خوزستان و کرمان:

۱- معزالدوله ابوالحسن احمدبن بویه (۳۲۰–۳۵۶)

۲- عزالدوله بختیار پسر معزالدوله (۳۵۶–۳۶۷)

۳- عضدالدوله ابوشجاع پسر رکن الدوله(۳۶۷–۳۷۲)

۴- شرف الدوله ابوالفوارس شیرذیل پسر عضدالدوله

۵- بهاءالدوله ابونصر پسر عضدالدوله (۳۷۹–۴۰۳)

۶- سلطان الدوله ابوشجاع پسر بهاءالدوله (۴۰۳–۴۱۲)

۷- مشرف الدوله ابوعلی

دیالمهٔ ری و اصفهان و همدان:

۱- رکن الدوله ابوعلی حسن بن بویه (۳۲۰–۳۶۶)

۲- مؤیدالدوله ابومنصور پسر رکن الدوله (۳۶۶–۳۷۳)

۳- فخرالدوله ابوالحسن علی پسر رکن الدوله (۳۶۶–۳۸۷)

۴- مجدالدوله ابوطالب رستم پسر فخرالدوله (۳۸۷–۴۲۰)

و می توانید دو اثار تاریخی این تمدن را مشاهده کنید:

1-یک ظرف سفالی و لعاب دار متعلق به دوران آل بویه که با سامانیان مشترک است

2-نگاره‌ای از بازار وکیل در شیراز، اثر ژان دیولافوا؛ بازاری که اصالاتاً در دوران عضدالدوله دیلمی ساخته شد.